PAMIĘCI KOBEGO BRYANTA
MECZ GWIAZD NBA - 8 LUTEGO 1998
Jordan powtarzał to wielokrotnie.
Uważa Madison Square Garden za mekkę koszykówki.
Jeśli faktycznie będzie to jego ostatni mecz gwiazd,
to najlepsze miejsce, by zapisać się w pamięci.
W swoim ostatnim roku ma szansę powtórzyć serię trzech tytułów zdobytych z rzędu.
W środę menedżer Byków, Jerry Krause, przysięgał,
że Phil Jackson nie wróci w przyszłym roku,
i powiedział, że jeśli Michael odejdzie
z powodu nowego trenera, to jego wybór.
- Chłopcze! - Co słychać?
Co za wspaniałe stopy!
Natomiast Kobe Bryant
jest najmłodszą gwiazdą NBA w historii. Ma 19 lat i pięć miesięcy.
Rozmawialiśmy. Nic się nie zmieniło.
Ma 19 lat.
Mówią, że jest gotowy, by królować na boisku w meczu gwiazd.
Pamiętajcie, że król wciąż jest na boisku.
Andy, Michael ma iść tutaj?
- Proszę. - Dostaniesz krzesło.
Chyba się postarzałem. Pamiętam, że kiedyś sadzali mnie z tyłu.
Chcieliśmy dać ci wygodne krzesło.
Nie denerwujesz się?
Chyba nie, skoro wpuścisz mnie na 40 minut.
Lepiej się przygotuj.
- Zrób zdjęcie. - Dobre ujęcie.
Jeśli nie ma nic w środku, wykonaj dodatkowe podanie.
Ktoś będzie otwarty do trójki.
Moglibyśmy to wygrać.
- Tak. - Zgadzacie się?
Chłopak z Lakers będzie walczył ze wszystkimi sam.
Wiem.
No tak!
Kto? Kobe? Tak.
On nie czeka na okazje, tylko sam je tworzy.
Sam musi o wszystko zadbać. Sam walczyć o wygraną.
Myślałem, że po czterech nieudanych próbach wyluzuje.
- Co? - Cholera!
Po czterech próbach?
Gdybym był z nim w zespole, nie podałbym mu piłki!
Chcesz piłkę? Postaraj się o zbiórkę.
- To szatnia Wschodu. - Chwileczkę.
- Z Zachodem nie mamy nic wspólnego. - Chwila.
Przywdział cholerne kolory Lakers.
Bawi się w trenera.
Jestem ze starymi skurw...
- Skurczybykami. - Wielu nas tu nie ma.
Dlatego przyszedłem się przywitać.
Jak leci? Co słychać?
- Co u ciebie? - Cholera!
Dobrze, stary.
- Michael. - Super.
Chciałbyś skopać mu dziś tyłek?
Wiesz, że to ja złoiłbym mu skórę.
Tak jak kiedyś łoiłem skórę wam obu.
Już za chwileczkę w Madison Square Garden
zaczynamy 48. mecz gwiazd NBA.
Na pierwszym planie widzicie Kobego Bryanta,
którego uważa się na następcę Jordana.
Mam Mike'a.
Jest i Michael.
Kosz plus faul dla Jordana.
Dorastałem, oglądając Michaela w telewizji,
a teraz mogłem zagrać przeciwko niemu.
Mogłem zobaczyć, dotknąć i poczuć...
jego siłę, szybkość, zwinność.
Dobrze się bawiłem.
Znów ma piłkę w rękach. Do Garnetta. Z powrotem do Kobego!
On chce tylko atakować i grać jeden na jednego.
- Postaram się, żeby się spocił. - Musimy wracać.
Nieźle zapieprza.
Ja się nie wyrywam na plakaty.
Nie będę z nimi skakał. O nie.
Było mi ciężko przez pierwsze lata w lidze.
W tym czasie wszyscy w lidze byli o wiele starsi.
Więc nikt nawet o mnie nie pomyślał.
Byłem tylko dzieciakiem, który rzucał dużo niedolotów.
W tym czasie Michael udzielił mi wielu wskazówek.
Miałem pytanie o jego rzut z obrotem,
więc go zapytałem.
Odpowiedział mi bardzo szczegółowo
i dodał, że jeśli będę czegoś potrzebował, mam zadzwonić.
Jak starszy brat.
Nie znoszę tych dyskusji o tym, kto wygrałby pojedynek jeden na jednego.
Fani mówią mi, że pokonałbym Michaela.
Odpowiadam im, że to, co mam, zawdzięczam właśnie jemu.
Nie zdobyłbym pięciu mistrzostw bez niego,
bo to on dał mi mnóstwo wskazówek i porad.
Kobe wyzwał Michaela.
Michael na to: „Nie dziś, młody przyjacielu. O nie, Kobe.
Mam jeszcze kilka asów w rękawie”.
Nie jest jeszcze gotowy, by odejść.
Dobra robota, chłopaki. Jordan, było super.
Dzięki. Sam rozumiesz.
- Do zobaczenia. - Spoko.
- Gratulacje. - Byłeś super.
Do zobaczenia w finałach.
- Wszyscy tam będziemy. - My na pewno.
Nie jestem mięczakiem.
Hej, tatuśku!
Dam mu puchar tylko pod warunkiem,
że obieca wrócić i zrobić to jeszcze raz.
Nasza gwiazda, najbardziej wartościowy zawodnik meczu, Michael Jordan.
Nie było wątpliwości,
że mógłby dalej grać na mistrzowskim poziomie,
a w meczu gwiazd to potwierdził.
Nadal jest największą gwiazdą.
Pomimo jego wyjaśnień,
ludzie nie rozumieli, dlaczego musi odejść.
Fani chcieli, by grał dalej.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Niesamowicie to rozegrał! - Koniec meczu!
Trybuny szaleją...
Nikt tu nikogo nie zdradził.
Czas, bym ruszył naprzód.
To ostatni rok Phila w Chicago Bulls.
Czy oczekiwania są zbyt duże?
- Co teraz? - Pytanie brzmi: jak długo to potrwa?
ODCINEK V
8 MARCA 1998 - BILANS BYKÓW: 44-16
Wiedząc, że to ostatni taniec, chyba że coś by się zmieniło,
pojechałem na Madison Square Garden.
„Zagram tu po raz ostatni”.
A to było moje ulubione miejsce.
Wróciłem po starą parę Jordanów 1.
Grałem w nich pierwszy mecz w Garden,
więc zagram w nich też ostatni.
SKRZYDŁOWY BYKÓW - 1993-2000
Super. Zasznurowałeś je.
Proszę cię. Gdy je stworzyłem, byłeś dzieckiem.
W którym roku?
- W '84. Ile miałeś lat? - Wtedy zaczynałem.
Miałeś 12 lat.
Toni sikał w majtki.
Tylko spójrz na te buty.
Włóż te buty, a potem to...
Innowacje przeszły długą drogę.
MARZEC 1998
CZERWIEC 1984
Poznałem Jordana w 1984 roku. Pojechałem do Karoliny Północnej,
bo chciałem go reprezentować.
Jego rodzice dopytywali,
byli inteligentni, niezwykle ujmujący.
Nasza firma, ProServ, miała wielu znanych klientów,
jak Jimmy Connors, Stan Smith, Arthur Ashe.
MISTRZ WIMBLEDONU
Arthur Ashe miał własne buty i rakietę.
To rakieta, którą wygrałem Wimbledon. A ty możesz ją kupić. Naprawdę.
Chcieliśmy podpisać kontrakt z zawodnikiem ze sportu grupowego
i traktować go jak golfistę, boksera czy tenisistę.
Zapytałem Davida, co próbuje zrobić,
czy próbuje zmienić go w tenisistę.
DYREKTOR GENERALNY BYKÓW - 1978-85
Był koszykarzem, nie tenisistą.
Dokładnie to próbowałem zrobić. Pierwszy kontrakt dostał na buty.
Spotkaliśmy się z firmą Converse,
która robiła wtedy buty dla NBA.
Broń Converse
Pozwala Magikowi Robić to, do czego się urodził
Mieli Magica Johnsona, Dr. J-a, Bernarda Kinga, Larry'ego Birda.
- Dzięki nim... chyba sami wiecie? - Co?
Zostałem najlepszym zawodnikiem meczu
Broń Converse. Numer jeden w NBA.
Converse mieli sławnych zawodników i powiedzieli,
że nie mogą postawić mnie wyżej.
W porządku.
Czy była firma, z którą chciałeś pracować?
Tak, Adidas.
Lubię Lakers i Marquesa Johnsona.
I lubię Adidasa. Lubię ich buty.
Adidas nie funkcjonował wtedy prawidłowo.
Powiedzieli, że chcieliby pracować z Jordanem,
ale nie mogą teraz stworzyć dla niego butów.
Chciałem, by Michael pracował z Nike, bo zaczynali być popularni.
Na początku lat 80. Nike produkowało głównie buty do biegania.
Michael nie chciał pracować z Nike.
DYREKTOR NIKE
Nie chciał nawet odwiedzić kampusu.
Zadzwoniłem do rodziców.
Matka powiedziała: „Masz go posłuchać.
To może ci się nie podobać, ale posłuchasz”.
„Mamo, nie chcę tego słuchać. Wiem, czego chcę.
Nie chcę pracować z Nike”.
Powiedziałam, że musi dać im szansę.
Zmusiła mnie, żebym tam poleciał.
RODZINA NIKE WITA RODZINĘ JORDANÓW
Bardzo niechętnie poszedłem na to spotkanie.
Nike zrobiło dużą prezentację.
Ojciec powiedział, że będę głupcem, jeśli się nie zgodzę.
W tamtych czasach najlepsi dostawali około 100 000 dolarów,
a on dostał pewnie 250 000.
Byłem zdziwiony, że tyle mu zapłacili.
Młodemu debiutantowi, który nic nie osiągnął.
Pomyślałem, że oszaleli.
Negocjując kontrakt z Nike, powiedziałem im,
że są małą firmą,
więc muszą dać Jordanowi własną linię butów.
Nike stworzyło właśnie nową technologię do butów
do biegania, Air Sole, czyli powietrzna podeszwa.
Michael grał praktycznie w powietrzu.
Wpadłem na pomysł, by nazwać je Air Jordan.
Air Jordan? Spodobała nam się ta nazwa.
Gdy podpisywaliśmy kontrakt, Nike oczekiwało,
że pod koniec czwartego roku
zdąży sprzedać Air Jordanów za trzy miliony dolarów.
W pierwszym sprzedaż wyniosła 126 milionów.
BUTY JORDANA TEŻ SĄ WIELKIM DEBIUTANTEM
Towar Michaela Jordana jest tak popularny, jak lalka Cabbage Patch.
Jego poparcie rośnie z minuty na minutę.
Jest nieustannie fotografowany.
Niczym polityk Jordan przechadza się wśród tłumu wielbicieli,
popija sok pomarańczowy i kolekcjonuje wizytówki.
Podpisał kontrakty z Wilson Sporting Goods, McDonald's...
Dzieciakom wydawało się, że trzymają miecz świetlny z Gwiezdnych wojen.
Kupowaliśmy te buty, żeby być jak on. To coś więcej niż symbol statusu.
Wiedzieliśmy, że jest najlepszy.
Były dostępne w różnych stylach.
Inne marki się nie zmieniały. Jordany zmieniały się z czasem.
Wszyscy mówili, że trzeba mieć Jordany.
Więc każdego roku oszczędzaliśmy forsę.
Kosiłem trawę, wykonywałem prace domowe,
oszczędzałem i stałem w kolejce do sklepu.
Przed Michaelem Jordanem takie buty były do gry w koszykówkę.
Nagle stały się częścią mody i kultury.
Zagrałem w Ona się doigra.
Grałem Marsa Blackmona i zadbałem o to...
ONA SIĘ DOIGRA
...żeby nosił Jordany, bo Michael był bohaterem ówczesnej młodzieży.
RÓB, CO NALEŻY
Nadepnąłeś na moje nowiutkie bielutkie Jordany.
- Ile dałeś? - Sto dolców!
- Amerykańskich! - Z podatkiem 108!
Dałbym mu za to 100 kuksańców.
Nike zatrudniło Spike'a Lee do produkcji reklam Jordanów,
co połączyło kulturę miejską ze sportem.
Akcja!
Joł! Jestem Mars Blackmon, a to mój kumpel Michael Jordan.
Jak zostałeś najlepszym koszykarzem na świecie?
- To dzięki brutalnym wsadom? - Nie, Mars.
- Dzięki fryzurze? - Nie, Mars.
- Dzięki butom? - Nie, Mars.
Założę się, że dzięki butom.
Buty. To muszą być te buty.
- To na pewno nie buty? - Na pewno.
Cięcie!
To gra była dla mnie największą reklamą.
To, co robiłem na boisku, moje oddanie grze,
doprowadziło do całej reszty.
Gdybym zdobywał po dwa punkty i trzy zbiórki,
nie dostałbym żadnych kontraktów.
Moja gra mówiła sama za siebie.
MARZEC 1998
Wracamy do Madison Square Garden.
Michael ma na sobie oryginalne Jordany,
które włożył na pierwszy mecz w Madison Square Garden w 1984 roku.
Michael dostanie od fanów w Garden owację na stojąco.
KOCHAMY CIĘ, MICHAEL - NAPRZÓD, BYKI
Michael. Dwie sekundy na rzut. Nad Hudsonem. Trafił!
To pewnie dzięki butom.
Michael... Znów trafia!
Mamy tu dziś piękny pokaz koszykówki.
Stopy szybko zaczęły mi krwawić.
Ale miałem szczęście. Nie chciałem ich zdjąć.
Michael... O rety!
Zawodnicy i nawet sędziowie się śmieją.
Jordan ma teraz 40 punktów.
Tylko jeden zawodnik ma w sobie tyle artyzmu.
Piękny obrót, a za nim wsad!
Spike Lee żartuje z Jordana,
a ten nie pozostaje mu dłużny.
Powiedział mu, że nie mógłby go kryć.
Nie mógłby go kryć, bo jest za mały.
Mówi: „Sam wyjdź na boisko”, a Spike na to: „Już idę”.
Michael zdobył 42 punkty.
Jeśli to ostatni mecz Jordana w Madison Square Garden,
nie mamy wątpliwości, że nadal jest tak dobry, jak na początku.
Po prostu najlepszy.
Jak najszybciej zdjąłem te buty.
Skarpetki miałem przesiąknięte krwią.
Fajnie było wrócić tu, by zagrać,
powspominać stare czasy,
mecze, które tu zagrałem, a te buty są częścią tej historii.
Stopy strasznie mnie bolą.
Michael!
ŚRODKOWY KNICKS - 1985-2000
Hej, zamknij te drzwi!
Musiałem wrócić do '84, by skopać wam tyłki.
Nie zaczynaj znowu.
Jak się macie?
6 TYGODNI DO PLAY-OFFÓW W 1998
MARZEC 1998
LISTOPAD 1991
BYKI POKONAŁY LAKERSÓW W 1991, ZDOBYWAJĄC PIERWSZE MISTRZOSTWO.
TYLKO TRZY FRANCZYZY W HISTORII NBA ZDOBYŁY DWA TYTUŁU Z RZĘDU.
Przed sezonem '92 zespół rozmawiał o tym, jak trudno jest powtórzyć taki sukces.
Mówiło się wtedy: „Odnosisz sukces
tylko w momencie, gdy wygrywasz”.
Trzeba to powtórzyć.
Jordan robi blok i nie dopuszcza do autu. Niesamowite.
Zawsze uważałem, że drużyna z '92 to najlepszy skład Byków.
Od tego sezonu wydawało mi się, że Michael nie grał już w koszykówkę.
OBROŃCA BYKÓW - 1989-95
Po prostu wiedział, jak wygrać.
Wiedział, jak wykorzystać chwilę, jak zmotywować chłopaków.
Był świetny zarówno po stronie ataku,
jak i po stronie obrony.
Po prostu grał w inną grę niż pozostali.
Pozwalał nam grać. Ale sam przychodził, by zwyciężyć.
Dobrze o tym wiedział.
Gdy do tego doszedł, stał się niepokonany.
Witajcie, fani koszykówki, gdziekolwiek jesteście.
FINAŁY NBA 1992 - 1. MECZ
Rozpoczynamy finały NBA w 1992 roku.
Chicago Bulls. Portland Trail Blazers.
Dwie najlepsze drużyny NBA staną dziś twarzą w twarz.
Dwie świetne drużyny prowadzone przez dwie gwiazdy.
Wszystkie oczy zwrócone będą na pojedynek Drexlera z Jordanem.
Jeśli ich porównamy,
widać, że tak bardzo się nie różnią.
Obaj mieli świetne sezony, statystycznie do siebie podobne.
Clyde Drexler powiedział: „Nasza dwójka jest najlepsza,
ale nie stanę z Mikiem w pojedynku na słowa”.
Clyde był zagrożeniem. Nie zaprzeczam.
Ale porównywanie go ze mną uznawałem za obraźliwe.
Pracowałem dla NBC.
Relacjonowałem finały.
Dzień przed pierwszym meczem graliśmy u Michaela w domu w karty.
Powiedział tylko: „Wiesz, co będzie jutro.
Pokażę mu, co potrafię”.
Zaczynamy mecz od pojedynku Michaela Jordana z Clyde'em Drexlerem.
Jordan za trzy punkty!
Rzucił za trzy punkty.
Teraz Pippen.
Potem kolejny raz.
- Szansa na kolejne trzy punkty! - Trzeci raz.
Z powrotem do Jordana. Za trzy punkty!
To jego czwarty rzut za trzy punkty.
Michael Jordan z czterema rzutami za trzy punkty w pierwszej połowie.
Michael nie chciał, żeby ktokolwiek miał nad nim jakąkolwiek przewagę.
Jordan za trzy! Tak!
To rekord finałów NBA. Pięć rzutów za trzy punkty w połowie.
Za każdym razem, gdy rzucił za trzy, zerkał na mój stół NBC.
Jordan znowu za trzy punkty.
Widzieliście to? Michael sam nie może w to uwierzyć.
Rekord mistrzostw NBA, 35 punktów w jednej połowie.
BYKI PROWADZĄ 1-0
Wzruszył tylko ramionami. „Wymiatam, stary”.
JORDAN OŚMIESZA BLAZERS TRZYPUNKTOWCAMI
Biorąc pod uwagę to, jak grałem, nie był nawet blisko.
Atakowałem go co wieczór.
Oto Jordan.
Cóż za zagranie Jordana!
FINAŁY NBA 1992 - 6. MECZ
BYKI PROWADZĄ 3-2
Chicago prowadzą czterema punktami.
Drexler sprawdza. Myślał, że został im timeout.
Chicago Bulls wygrywają mistrzostwo NBA
drugi sezon z rzędu!
TO JESZCZE NIE KONIEC
Jedno było świetne, dwa prawie niemożliwe. Gratulacje, Chicago.
To najszczęśliwszy moment od wielu lat!
Wspaniałe uczucie. O rety!
Od Jerry'ego Reinsdorfa do wszystkich pod nim,
to jest wspaniała organizacja.
To wyjątkowa organizacja.
Od Jerry'ego do samego Joego Lee,
który zajmuje się szatniami od 25 lat.
To kwestia organizacji, o to w tym chodzi.
Drużyna jest świetna, ale organizacja jest jedną z lepszych,
jeśli nie najlepszą. I z tego jestem bardzo dumny.
Palisz cygaro, Mike?
Tak.
Daj mi też.
Nie możesz palić. Bo nie urośniesz.
Michael zdobył drugie mistrzostwo.
BYŁY STARSZY WICEPREZES NBA DS. PR
Był najlepszy w finałach i sezonie.
Był królem świata.
To był pierwszy rok, gdy staraliśmy się, by wzięli udział w olimpiadzie.
Kiedy przywdziejesz barwy USAB-u?
Od niedzieli za tydzień, tak?
Tak.
Ale muszę jeszcze sporo poimprezować.
- Hej, Phil! - Ja się dziś nim zajmuję.
- Zna tę okolicę. - Phil!
A na olimpiadzie...
Jeśli Chuck Daly wpuści mnie na dziesięć minut, odchodzę.
USAB nie dawało sobie rady na arenie międzynarodowej,
więc wezwało na pomoc NBA. Rezultat?
W 1992 roku po raz pierwszy
drużyna złożona głównie z zawodników NBA będzie bronić honoru Ameryki.
Przed olimpiadą w '92
Rod Thorn zadzwonił i zapytał mnie, czy chcę dołączyć do Drużyny Marzeń.
Zapytałem go, kto gra.
On na to, że nie rozumie, więc znowu zapytałem, kto gra.
Odpowiedział, że koleś, o którym mówię
czy myślę, nie będzie grał.
Chcemy zadać kilka pytań związanych z olimpiadą.
Ale nie o Isiaha Thomasa.
- Nie o Isiaha Thomasa. - Spoko.
Chodzą pogłoski,
że twoje chłodne relacje z Isiahem Thomasem
są powodem, dla którego nie został wybrany.
Szanuję talent Isiaha Thomasa.
Najlepszym rozgrywającym w historii jest Magic Johnson.
Zaraz za nim jest Isiah Thomas.
Mogę go nienawidzić, ale szanuję jego grę.
Insynuowano, że pytałem o niego,
ale nigdy nie rzuciłem jego nazwiska.
Nie wiem, jak wyglądał ten proces.
GRAŁ W 12 MECZACH GWIAZD NBA
Spełniałem kryteria wyboru.
Ale mnie nie wybrano.
Na podstawie środowiska i koleżeństwa
w Drużynie Marzeń można powiedzieć,
że była bardzo harmonijna.
Czy Isiah zaburzyłby tę harmonię? Tak.
Magic Johnson jest zły.
Bardzo się wkurzył.
W tym czasie Magic nie dogadywał się z Isiahem.
Bird nie dogadywał się z Isiahem.
Scottie także. To połowa drużyny.
Nie chcieli z nim grać.
Każdy wini Michaela,
bo jego niechęć była jawna.
Zeszli z boiska, choć do końca zostało ponad siedem sekund.
Pistons po prostu wyszli.
Ale nie chodziło tylko o to.
Możecie mnie winić, proszę bardzo, ale to nie ja jestem odpowiedzialny.
PRASA
Z Jordanem, Pippenem, Magikiem i Birdem
drużynę uznano za najlepszy skład w historii.
Co ceniłeś sobie najbardziej tego lata?
Treningi... i koleżeństwo.
Zbliżyliśmy się do siebie.
Czasami śnię, że on jest mną
Chcę być jak Chuck... To znaczy Mike
Świetnie! Chwilę.
Jeśli podejdę zbyt blisko, to będzie faul.
Hej.
Nie sfaulowałeś nikogo od półtora roku. Nie odzywaj się.
O rety.
Nigdy przez to nie wypadłeś z gry.
Wypadłeś tak kiedyś z gry?
Ja tu jestem młody, a on jest nestorem.
To prawda, wszyscy muszą mnie słuchać.
Robią to, co każę.
Kto to?
Jedne z moich najlepszych wspomnień są z czasu, gdy kumplowałem się z Mikiem.
Co wieczór graliśmy w karty,
a gdy zwyciężałem, on chciał grać kolejną godzinę.
A potem kolejną.
Nie chodziło o samą wygraną.
Musiał położyć mi stopę na gardle i...
„Nie wystarczy ci wygrana? Musisz całkowicie mnie zniszczyć?”
„Tak”.
Zagrali treningowy mecz w Monte Carlo.
Drużyna Magika i Barkleya zaczęła z dużą przewagą.
Piłka!
Tak!
To była najwspanialsza koszykówka, w jakiej wszyscy braliśmy udział.
Świetne podania, świetne rzuty, świetna obrona.
Wszyscy zawodnicy NBA ze sobą współpracowali.
Gramy. Co jest, kurwa?
Strasznie sobie dogadywali...
Szczególnie Charles i Magic Michaelowi.
Oszukujecie mnie!
Magic zawsze zachodził Michaelowi za skórę.
Właśnie tam. Zaraz się odegram. Uważaj.
Spryciarze.
Nie ma sprawy! Zaczynamy!
Nie grają defensywnie. Są słabi.
Nie jesteśmy już na stadionie w Chicago.
Prowadziliśmy chyba ośmioma punktami.
Klepnąłem go i mówię:
„Jeśli zaraz nie zaczniesz latać, to cię stąd zdmuchniemy”.
I na co mi to było?
Michael zaczął zdobywać punkt za punktem.
Mieli co do niego wątpliwości
i chciał im pokazać.
Wyrwał się i rzucił za trzy.
Wrócił i znów rzucił za trzy.
Podbiegł środkiem i zaskoczył wszystkich.
Nim się obejrzeliśmy, prowadzili dwoma.
Wszedł pod kosz, a sędzia odgwizdał faul.
Magic wyrzucił piłkę na samą górę trybun
i krzyczał:
„Zupełnie jak w NBA! On decyduje o wszystkim!”.
Po prostu przenieśli tu stadion Byków.
Tylko to zrobili.
To lata 90.
Nie obchodzi mnie, że to lata 90. Co to ma znaczyć?
To lata 90.
Dostaliście po dupie, co?
O nie, proszę cię.
Po treningu wracali autobusem do hotelu.
Przez kilka minut nikt nic nie mówił.
Wsiedliśmy do autobusu i... Stary!
I nagle Magic mówi do Charlesa:
„Chyba nie powinniśmy byli go wkurzać”.
Potem wszyscy zaczęli mówić, że to był najlepszy trening.
Po tym meczu wszyscy przyznali, że wkroczyliśmy w nowy etap.
Michael Jordan był samcem alfa.
Koniec, kropka.
- Michael! - Co jest?
Decydujący mecz. Kto rzuca ostatni?
Ja.
- Co za głupie pytanie? - No.
Po otwarciu olimpiady dla zawodników NBA...
DRUŻYNA MARZEŃ NBA
...USA wysyła drużynę o najlepszym składzie.
SKRZYDŁOWY CHORWACJI - OLIMPIADA 1992
Ameryka będzie w Barcelonie zdecydowanym faworytem.
Wśród ich przeciwników wyróżnia się jedna drużyna.
Tak jak USA, są niesamowicie utalentowani.
Chorwacja stworzyła sportową potęgę.
Toniego Kukoča, wysokiego na 208 cm, nazywają leworęcznym Magikiem Johnsonem.
Nie możemy doczekać się jutrzejszego meczu z Chorwacją.
To pierwsza szansa, by zobaczyć Toniego Kukoča w takim meczu.
Co wiesz o nim i o nich?
Ja nie wiem o nim dużo,
ale Michael i Scottie wprost przeciwnie,
bo mieli mieszane uczucia
w stosunku do jego przejścia do Chicago.
Drugim wyborem w drugiej rundzie Chicago Bulls wybiera Toniego Kukoča.
Toni to z pewnością wybitny młody zawodnik.
Myślę też, że to wybitny młody człowiek.
Gdy wybrano mnie do Byków, sytuacja w domu nie była zbyt dobra
z powodu wojny.
Jugosławia to podzielony kraj.
W czerwcu dwie republiki, Chorwacja i Słowenia,
ogłosiły niepodległość, wzniecając krwawą wojnę domową.
Postanowiłem najpierw pograć jeszcze ze dwa lata w Europie.
By być na miejscu, by nie wyjechać stamtąd zupełnie.
W Europie zarabiałem znacznie więcej,
niż zarabiałem na początku tutaj.
Nie mówię o małej różnicy, tylko o kilku milionach.
Jerry pojechał do ówczesnej Jugosławii, by zobaczyć grę Toniego.
Powiedział, że Toni Kukoč będzie przyszłością Chicago Bulls.
Jerry zachwycał się Tonim,
a nasza drużyna wygrywała mistrzostwa.
ZASTĘPCA MENADŻERA BYKÓW - 1988-2000
Niestety wielu zawodnikom się to nie podobało.
Problemem w kwestii Kukoča jest wyczucie czasu.
Pojechał negocjować z Kukočem,
a Pippen nadal czekał na podpisanie obecnego kontraktu.
Kazali mu czekać, gdy negocjowali z Kukočem.
Krause był gotowy zająć się nim, zapominając o własnych dzieciach,
które dały mu wszystko, co tylko mogły.
W tamtym czasie nie wiedziałem, co się dzieje w drużynie Byków.
Nie wiedziałem o napięciach między Jerrym i Scottiem czy Michaelem.
Jadąc na olimpiadę, myślałem, że wszystko będzie w porządku.
FAZA GRUPOWA OLIMPIADY - 27 LIPCA 1992
Na językach wszystkich jest europejska gwiazda, Toni Kukoč.
W szatni Drużyny Marzeń przed meczem z Chorwacją
Michael powiedział innym, by zostawili Kukoča jemu i Scottiemu.
Pojedynek Kukoča i Pippena.
Podanie Kukoča do tyłu.
Jordan rzuca nad Kukočem.
Kukoč chce się odwdzięczyć, Pippen przejmuje piłkę.
Nie zagrałem wtedy dobrze.
Zaskoczyła mnie ich bezwzględna obrona.
Nie spodziewałem się, że ktoś będzie mnie nieustannie blokował.
Jordan i Pippen chcą pokazać swoją wyższość.
Toni Kukoč został świetnym zawodnikiem i lubię go za to, kim jest,
ale sposób, w jaki go nam przedstawiono...
Nie podobało mi się to i wywołało taką reakcję.
W tym momencie Toni Kukoč...
ma zero punktów i zero zbiórek dla Chorwacji.
Jordan i Pippen cały czas go blokują.
Żal mi było Toniego. Michael i Scottie zachowali się nie na miejscu.
Był przerażony.
I znów Pippen.
Pippen ma dużo miejsca...
Trzeci faul. Pippen z dołu.
Do tego momentu widoczny był tylko Scottie Pippen.
Jerry utorował Toniemu Kukočowi drogę do piekła.
To nie tylko ja i Michael,
ale wszyscy z reprezentacji olimpijskiej patrzyli na niego, myśląc,
że pewnie nie będzie chciał już grać w NBA po meczu z nami.
Presja nie ustaje.
To nie było nic osobistego przeciwko Toniemu...
ale robiliśmy wszystko, żeby postawić Jerry'ego w złym świetle.
Osiemnaście z bilansu 19-5.
Jordan odpycha Kukoča. Trzech na dwóch.
Pippen do samego końca!
Wygrali 33 punktami.
Pippen zatrzymał Toniego Kukoča na czterech punktach.
Scottie był wkurzony rozgłosem związanym z Kukočem,
a dziś udowodnił, że jeśli Chicago ma dać komuś więcej pieniędzy,
lepiej, żeby to był on.
Cały czas mówią, że miał pecha, że się denerwował.
Jeśli tak się denerwuje, to nie przetrwa w NBA dwóch meczów.
Oni mnie nie znali.
Nie widzę powodu, dla którego się na mnie wyżywali.
W ogóle mnie nie znali.
Nie spotkaliśmy się wcześniej.
Scottie mówi, że Kukoč nie powinien grać w NBA.
Zgadzasz się?
To dla niego trochę niesprawiedliwe.
Trzeba zdać sobie sprawę,
że grał przeciwko 11 najlepszym w lidze.
Gdy będziemy w finałach, bo to oczywiste,
że USA będzie drugim finalistą, wtedy zagramy.
Już niedługo Drużyna Marzeń, czyli męska drużyna USA,
będzie walczyć z Chorwacją o złoty medal.
To drugie spotkanie USA i Chorwacji.
W zeszłym tygodniu Ameryka wygrała z nimi 33 punktami.
MECZ O ZŁOTY MEDAL - 8 SIERPNIA 1992
W drugim meczu Kukoč wziął się w garść, trzeba mu to przyznać.
Zagrał o wiele lepiej niż w pierwszym meczu.
Toni Kukoč z pewnością gra lepiej
w porównaniu z wcześniejszym meczem z USA.
Amerykanie nie rozumieli, jak twardzi są ludzie tacy jak Toni Kukoč.
Nie wiedzieli.
Ludzie nie mieli pojęcia o rozdartych wojną miejscach,
o biedzie i opresji, z której tacy jak Kukoč się wywodzą,
a które ich hartują.
Tylko głupcy nazwali go mięczakiem.
Musiał zapracować na ich szacunek i udało mu się to.
Wrócił po tym, jak został pozbawiony męskości.
To świadczy o tym, jaki był Kukoč.
Kukoč ma teraz 16 punktów i sześć asyst.
Michael powiedział w szatni,
że Kukoč dobrze zagrał i jest twardszy, niż myślał.
MECZ O ZŁOTY MEDAL - FINAŁ
...z wynikiem 117-85 i zgodnie z przewidywaniami zdobyli złoty medal.
Drużyna wygrała na olimpiadzie w '92.
A potem Michael zdecydował,
że nie chce pokazywać logo Reeboka na swoim stroju.
KOMISARZ NBA - 1984-2014
Michael Jordan przyjechał na olimpiadę w '92
z niewinnym pragnieniem odzyskania czystej miłości do sportu,
ale pieniądze szybko skomplikowały te sentymenty.
Reebok wydał miliony na stroje do Barcelony,
oczekując, że amerykańscy sportowcy pokażą ich logo,
szczególnie słynna Drużyna Marzeń.
Harvey Schiller. Co za kutas.
Kto to?
Powiedział, że jeśli nie włożymy naszych strojów,
nie będziemy mogli przyjąć złotego medalu.
To nadal taki problem? Nadal o tym gadają?
Powiedzieli, że postarają się ukryć logo.
Ale nie ukryją go tak jak ja.
Czeka ich wielka pieprzona niespodzianka.
Michael był tak osobliwy w swojej chęci rywalizacji,
która obejmowała też jego partnerów jak Nike,
że nie mógł znieść myśli, że miałby pokazać się światu z logo Reeboka,
gdy przyjmuje złoty medal olimpijski.
Więc zakrył logo Reeboka amerykańską flagą.
Michael Jordan owinięty amerykańską flagą...
To niezwykłe.
Myślę, że nie tylko z patriotycznych pobudek.
Na olimpiadzie w Barcelonie ci zawodnicy, a Michael Jordan szczególnie,
wznieśli się w koszykówce na niebywałe wyżyny.
Michael był twarzą Drużyny Marzeń,
a ta zmieniła w międzynarodowej koszykówce wszystko.
To Drużyna Marzeń jest w całości odpowiedzialna
za olbrzymie postępy w profilu NBA.
Ukształtowali opinię świata na temat NBA.
Michael Jordan i Drużyna Marzeń
uczynili ze sportu źródło wpływów kulturowych na całym świecie.
Już nie tylko muzyka była na topie,
nie tylko moda w USA wypływała do innych krajów.
Nagle dołączyło do nich NBA.
Wtedy chyba po raz pierwszy zaczęto sprzedawać sport jako kulturę.
Taką amerykańskość.
Wiązał się z tym niewiarygodnie przystojny i odnoszący sukcesy koszykarz,
jego pewność siebie. Ludzie chcieli być tego częścią.
Po olimpiadzie Michael był najbardziej rozpoznawalnym
i najpopularniejszym sportowcem na świecie,
ale także częścią kultury.
Był największą globalną gwiazdą.
Wszyscy na świecie znali Michaela Jordana.
Czasami śnię
SIERPIEŃ 1992
Że on jest mną
Musisz to wiedzieć Właśnie o tym marzę
Gdy zaczęli śpiewać, że chcą być jak Mike...
KORESPONDENTKA ESPN - 1989-2006
Gdybym mógł być jak Mike
...jego świat całkowicie się zmienił.
Bycie jak Mike to duża presja.
Musisz być bez zarzutu, czysty jak łza.
Musisz być całkowicie bez skazy,
a nikt taki nie jest.
Być jak Mike
Jak Mike, gdybym mógł być jak Mike
BĄDŹ JAK MIKE. PIJ GATORADE.
Każdy Afroamerykanin w tym społeczeństwie, który odniesie duży sukces,
musi liczyć się z jakimś ciężarem.
Często zdarza się, że Ameryka szybko opowiada się
za takimi jak Michael Jordan, Oprah Winfrey czy Barack Obama...
pod warunkiem, że nie będą zbyt kontrowersyjni
wokół szerszych kwestii sprawiedliwości społecznej.
Pozostał popularny częściowo dlatego,
że nie zrobił nic, co by wkurzyło ludzi.
Najbardziej kontrowersyjna w karierze Jordana była sytuacja,
gdy Harvey Gantt kandydował do senatu.
Był pierwszym Afroamerykaninem z Karoliny Północnej,
który miał zasiadać w senacie,
a Michael nie chciał udzielić mu poparcia
i miał powiedzieć: „Republikanie też kupują buty”.
5 CZERWCA 1990
Demokraci w Karolinie Północnej nominowali Gantta
na kandydata do senatu.
Jeśli pokona urzędującego Jessego Helmsa,
zostanie pierwszym czarnym senatorem w kraju.
Wyścig do senatu w 1990 roku.
AUTOR - YOUNG, BLACK, RICH & FAMOUS
Mieliśmy niesławnego Jessego Helmsa
i Afroamerykanina, Harveya Gantta.
Stawka była naprawdę wysoka.
Jesse Helms był godną potępienia osobą,
jeśli chodzi o rasizm i konserwatywną politykę.
Nie było w nim nic fajnego.
Jesse Helms bierze na siebie odpowiedzialność lub winę
za zniszczenie pomysłu powstania muzeum Afroamerykanów.
Był także przeciwny ustanowieniu święta Luthera Kinga.
Nie mówię, że nie mielibyśmy szkół z segregacją rasową
lub w dużej mierze z segregacją rasową,
zgodnie z Planem Wolności Wyboru, który zaproponowałem.
Ale taki właśnie byłby wybór.
Michael odmówił nagrania reklamy, w której popierałby Harveya Gantta.
Pojawił się też cytat: „Republikanie też kupują Nike”,
które zostało odebrane w taki sposób,
jakby Michael mówił, że jego bogactwo jest ważniejsze od polityki,
ponieważ dotyczy kwestii rasy.
Tego cytatu nie trzeba poprawiać,
bo powiedziałem to żartem do Horace'a Granta i Scottiego Pippena.
Rzuciłem to bez zastanowienia.
Matka poprosiła mnie, bym nagrał ogłoszenie dla Harveya Gantta.
Powiedziałem jej, że nie będę mówił o kimś, kogo nie znam,
ale wyślę datek, by go wesprzeć. I tak zrobiłem.
Jesse Helms odbędzie czwartą kadencję
po zwycięstwie z czarnym liberałem, Harveyem Ganttem.
Nie radowano się dziś w Mudville.
Gantt przełknął gorzką porażkę,
ale wyścig ten udowadnia, że rasa nadal stanowi problem w polityce.
Harvey!
Michael stracił część wiarygodności wśród afroamerykańskich fanów,
a ludzie byli zawiedzeni, że nie poparł Gantta.
Wszyscy na świecie szanują Muhammada Alego.
Dlaczego? Bo o coś walczył.
Walczył, nawet jeśli to wiązało się z poświęceniem pieniędzy.
Szanujemy to.
Ostatecznie Michael Jordan może odejść w zapomnienie.
Muhammad Ali przeciwnie.
Pochwalam Muhammada Alego za to, że stawał w obronie tego, w co wierzył,
ale nigdy nie uważałem się za aktywistę.
Uważałem się za koszykarza.
Nie byłem politykiem. Uprawiałem sport. Skupiałem się na swoim zawodzie.
Czy to egoizm? Pewnie tak.
Ale taką miałem energię.
Powiem szczerze.
Gdy mówiło się, że Michael powiedział: „Republikanie też kupują buty”,
jako osoba, która wtedy przygotowywała się
do kariery w dziedzinie praw obywatelskich i życia publicznego,
i wiedząc, jakie poglądy głosił Jesse Helms,
byłem zawiedziony, że Michael nie zajął mocniejszego stanowiska.
Z drugiej strony
nadal próbował określić, jak będzie zarządzać tym wizerunkiem,
który stworzono wokół niego,
i jak pozostać wiernym sobie.
Zdaję sobie sprawę z tego, że to nigdy nie wystarczy,
bo przyjęto z góry,
co mogę, a czego nie mogę robić.
Staram się żyć tak, by dawać przykład.
Jeśli to cię zainspiruje, świetnie. Nadal będę to robił.
Ale jeśli nie, może nie powinieneś skupiać się na mnie.
W '97 i '98 popyt na bilety był ogromny,
ponieważ kariera Michaela stała pod znakiem zapytania.
DYREKTOR BYKÓW DS. BILETÓW
Tego roku wystawiliśmy bilety na sprzedaż w sobotę o 10 rano.
Przed stadionem w Chicago ustawiły się kolejki.
W południe cały sezon był wyprzedany,
a przez resztę sezonu każde zapytanie o bilety było walką.
Na większość meczów Michael potrzebował od 12 do 20 biletów.
Inni zawodnicy też ich potrzebowali.
To zabawne, ale musiałem narzucić im ograniczenia.
Nie mieliśmy wtedy nieograniczonych biletów.
OBROŃCA BYKÓW - 1995-2000
Czy to ważne, jakie miejsca?
Czy mogą być obojętnie gdzie?
Mogą być w szatni obok samego Boga.
- Obok kogo? - Boga.
Właśnie ci je dał.
Żartuję.
On nie żartuje, stary.
Chwila, to kłamstwo.
- Nie wycinajcie tego. - Mam nadzieję.
- On nie żartuje. - Cholera!
Panie, jestem z tobą.
- Tylko żartowałem. - Nie żartował.
- Nie wycinajcie tego. - Wynocha stąd.
Dałem ci bilet, a teraz wynocha.
Dziękuję. Nie wycinajcie tego. On nie żartował.
Mecze wyjazdowe stanowiły większy problem,
bo musieliśmy zarządzać innymi arenami.
Gdy grał z Bykami w Atlancie,
do Atlanta Dome przychodziło mnóstwo ludzi,
tylko po to, by zobaczyć Michaela.
27 MARCA 1998
GEORGIA DOME - FREKWENCJA: 62 046
W Georgia Dome tłoczy się dziś 62 046 fanów,
by zobaczyć być może już ostatni mecz Michaela w Atlancie.
Spokojnie sprzedalibyśmy kolejnych 15 000 miejsc.
To najgorętszy mecz w historii.
Gdy dziś rano przyszły bilety,
moja żona popłakała się ze szczęścia.
Jestem bohaterem.
Nic na to nie poradzisz. To Michael Jordan w najlepszym wydaniu.
Gdziekolwiek się nie pojawiłeś, ludzie chcieli dostać bilety.
To stało się nie do opanowania.
Pójdziemy zobaczyć Michaela Jordana!
Nazywamy to fenomenem papieża i Jezusa.
CZEKAŁEM NA TO 14 LAT PRZYLECIAŁEM Z TAJWANU DLA CIEBIE
Długo oszczędzaliśmy i jechaliśmy 24 godziny, by zobaczyć Chicago Bulls.
Spełnienie marzeń.
Dzisiejszy mecz jest wyprzedany.
Nie kupujcie biletów od koników na Siódmej Alei.
Są fałszywe.
Wszyscy na świecie błagali mnie o bilety.
Na mecze chodziły gwiazdy i celebryci.
Trzeba znać ludzi.
Ja mogę błagać.
Jeśli gdzieś są bilety, znajdę je.
Ludzie oczekują rozrywki, a on ją zapewnia.
Ja też chcę być jak Mike.
Co słychać, wojowniku?
Michael mi tak nie podaje.
- Słyszeliście to? - W ogóle mi nie podaje.
Chcę, by Michael grał jak najdłużej.
Jest w tym najlepszy.
Nie rozumiem tego, co robią Krause i Reinsdorf.
Podobieństwa między Bykami i Seinfeldem?
Serial lat 90. i drużyna lat 90.
Staram się spopularyzować odchodzenie w latach 90.
Zapraszamy nowych.
- Hej, jak leci? - Co słychać?
Nie widzieliśmy się od tamtych zdjęć.
To twoi wielcy fani.
- Codziennie przychodzimy na mecz... - Miło mi.
...oni oglądają twój serial.
W końcu zmęczycie się Seinfeldem.
Chodźmy.
- Cześć, Phil. - Co u ciebie?
No dobra, powodzenia.
- Dyrektor cię wyrzuca. - Miło było.
Do zobaczenia, Jerry.
No dobrze...
To się nie uda. Zrezygnowałbym z tego.
- Jak się masz? - Dobrze.
Powodzenia.
Gdy jesteś na szczycie, wspaniale jest być podziwianym.
Nie mówię, że nie było fajnie.
Ale zawsze gdy już zostaję sam,
myślę o końcu sezonu i ostatecznym celu,
o tym, jak trzymam ten puchar
i zostaję uznany za członka najlepszej drużyny.
Na końcu tej tęczy jest coś, o co walczę,
i dam z siebie wszystko, by to zdobyć.